പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കിത്തിരി സന്തോഷം നൽകിയാലോ.?

 

നമ്മുടെ പിറന്നാൾ ഓർക്കുകയും,ദീർഘായുസിനു

വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മയുടെ

പിറന്നാളിന്,കെട്ടിപിടിച്ചൊരു

wish പറഞ്ഞാലോ.!

ഗിഫ്‌റ്റോ,കേക്കോ,

സർപ്രൈസോ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അമ്മ ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കും.! അല്ലേ.?

നന്നായി പഠിച്ച് നല്ല ജോലിയൊക്കെ വാങ്ങിയാൽ,

നമ്മൾക്ക് വേണ്ടി

കഷ്ടപ്പെടുന്ന അച്ഛന്

ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും.

'താൻ ഒരുപാടദ്ധ്വാനിച്ചുവെങ്കിലും,

തന്റെ മക്കൾ നല്ല നിലയിലെത്തിയല്ലോ' എന്നോർത്ത് അച്ഛൻ അത്രമേൽ 

സന്തോഷവാനായിട്ടുണ്ടാകും.!

വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ കഴിയുന്ന മുത്തശ്ശനും,മുത്തശ്ശിക്കും നമ്മളാൽ കഴിയുന്ന സഹായങ്ങൾ ചെയ്തുകൊടുക്കുമ്പോൾ അവർക്കെത്ര സന്തോഷമാകും.!!

വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ അവശതയിലും നമ്മൾ കൂടെനിൽക്കുമ്പോൾ അവരൊരുപാട് അഭിമാനിച്ചിരിക്കും.!

അനാഥാലയത്തിലെ കുട്ടികൾക്കൊപ്പം ഇത്തിരി

നേരം അവരിലൊരാളായി നിൽക്കുമ്പോൾ,അവരെത്ര സന്തോഷിച്ചിരിക്കും.!!

ആരോരും തേടിവരാനില്ലാത്ത അവർക്ക് ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മുളപൊട്ടിയിട്ടുണ്ടാകില്ലേ.!!

പാലിയേറ്റീവ് കെയറിൽ രോഗതുരരായി,മരണം കാത്തുകിടക്കുന്നുവെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ,

ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ കുറച്ച് നേരം സംസാരിക്കണം.!!

ജീവിതത്തിൽ നേരിയ പ്രതീക്ഷയെങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണിൽ തെളിയിക്കാനായാൽ, അവരൊരുപാട് സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.!

അതിൽ നമ്മൾക്കെത്ര സന്തോഷിക്കാനാവും.!!

സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽമാത്രം കൊണ്ടുവരാനാവുന്ന ഒന്നല്ല സന്തോഷം.!!!

അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് കൂടെ പകരാനുള്ളതാണ്..!!!

Let's spread happiness ❤️

ചിത്രശലഭം

 ചിത്രശലഭം

അമ്മപ്പൂമ്പാറ്റ റോസാചെടിയുടെ ഇലയുടെ മുകളിൽ മുട്ടയിട്ട് പോകുമ്പോൾ,അതിലൊന്നിൽ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു..

ലോലമായ കുഞ്ഞുമുട്ടകൾക്ക്‌ നേരെ റോസാമുള്ളുകൾ കൂർത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു..

ഇളംകാറ്റിൽ ആടിയുലഞ്ഞപ്പോൾ,

അരികിലുള്ളവയെല്ലാം പൊട്ടിപ്പോയി.

അപ്പോൾ കൂടുതൽ

കരുതലോടെ ഞാനിരുന്നു..

ഭാഗ്യത്തിന് എനിക്കൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

കുറച്ച്ദിവസത്തിന് ശേഷം,

ഞാനൊരു പുഴുവായി. റോസാചെടിയുടെ കുറെ ഇലകൾ കഴിച്ചിട്ടും എന്റെ വിശപ്പടങ്ങിയില്ല.!

അപ്പോഴാണ്, റോസാചെടിയുടെ ഉടമ എന്നരികിലേക്ക് വന്നത്. അവർ എന്നെ ചെടിയിൽനിന്നും തട്ടിയെറിഞ്ഞു.

നിലത്തുവീണപ്പോൾ എനിക്കൊരുപാട് വേദനിച്ചു.

എങ്ങനെയൊക്കെയോ, അടുത്തുള്ള

കുഞ്ഞൻചെടിയിൽ കയറിപ്പറ്റി.

അവിടെ എത്തിയതും ഓന്തും, അരണയുമെന്ന് വേണ്ട,

കിളികൾവരെ എന്നെ ഭക്ഷണമാക്കാൻ തക്കം പാർത്തിരുന്നു.

ഒരിലയുടെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരുന്നവയെ പ്രതിരോധിച്ചു.

പിന്നീട് ഞാനൊരു ലാർവയായി.

അനങ്ങാൻപോലും കഴിയാതെ,

വിശപ്പടക്കി കുറച്ച്

ദിനരാത്രങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

ഒരുദിവസം,ചുറ്റുമുള്ള ആവരണം അടർന്നുമാറി.എന്റെ ഭംഗിയേറിയ ചിറകുകൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരുപാട് സന്തോഷായി..

ഇലയുടെ അനക്കം കണ്ടിട്ടാക്കണം,

അപ്പുറത്തുനിന്നൊരു ഓന്ത് തലയിട്ടുനോക്കി.

ഇരയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അത് ചാടിച്ചാടി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ചിറകുകൾ വിടർത്തി പറന്നുയരാമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും,ശ്രമം വിഫലമായി.

ചിറകുകൾ പരസ്പരം

ഒട്ടിച്ചേർന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണാൻ തുടങ്ങിയതും,അവസാനമായി ഒന്നുകൂടെ ശ്രമിച്ചു.

ചിറകുകൾ വിടർന്ന് വായുവിലേക്ക് ഉയർന്നുപൊങ്ങി.

അതിരറ്റ സന്തോഷത്തിൽ ചുറ്റും പാറിനടന്നു..

ഇപ്പോഴെനിക്ക് ലോകം കാണാം..

തോറ്റുപിന്മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഓന്തിന്റെ ഭക്ഷണമായിതീരുമായിരുന്നു.

പരിശ്രമത്തേക്കാൾ മഹത്തരമായതൊന്നും ഈ ലോകത്ത് നിലനിൽക്കുന്നില്ല..

വെല്ലുവിളികളും,

പരീക്ഷണങ്ങളുമുള്ള ജീവിതത്തിൽ വിജയത്തിനൊരുപാട് മഹത്വമുണ്ട്..

തോൽവിയൊക്കെ സാധാരണമാടോ,ജയിച്ചു കാണിക്കാനാ പാട്.!

അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ ജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ,മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിനെപ്പോഴും മങ്ങാത്ത ശോഭയായിരിക്കും..