ചിത്രശലഭം

 ചിത്രശലഭം

അമ്മപ്പൂമ്പാറ്റ റോസാചെടിയുടെ ഇലയുടെ മുകളിൽ മുട്ടയിട്ട് പോകുമ്പോൾ,അതിലൊന്നിൽ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു..

ലോലമായ കുഞ്ഞുമുട്ടകൾക്ക്‌ നേരെ റോസാമുള്ളുകൾ കൂർത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു..

ഇളംകാറ്റിൽ ആടിയുലഞ്ഞപ്പോൾ,

അരികിലുള്ളവയെല്ലാം പൊട്ടിപ്പോയി.

അപ്പോൾ കൂടുതൽ

കരുതലോടെ ഞാനിരുന്നു..

ഭാഗ്യത്തിന് എനിക്കൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

കുറച്ച്ദിവസത്തിന് ശേഷം,

ഞാനൊരു പുഴുവായി. റോസാചെടിയുടെ കുറെ ഇലകൾ കഴിച്ചിട്ടും എന്റെ വിശപ്പടങ്ങിയില്ല.!

അപ്പോഴാണ്, റോസാചെടിയുടെ ഉടമ എന്നരികിലേക്ക് വന്നത്. അവർ എന്നെ ചെടിയിൽനിന്നും തട്ടിയെറിഞ്ഞു.

നിലത്തുവീണപ്പോൾ എനിക്കൊരുപാട് വേദനിച്ചു.

എങ്ങനെയൊക്കെയോ, അടുത്തുള്ള

കുഞ്ഞൻചെടിയിൽ കയറിപ്പറ്റി.

അവിടെ എത്തിയതും ഓന്തും, അരണയുമെന്ന് വേണ്ട,

കിളികൾവരെ എന്നെ ഭക്ഷണമാക്കാൻ തക്കം പാർത്തിരുന്നു.

ഒരിലയുടെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരുന്നവയെ പ്രതിരോധിച്ചു.

പിന്നീട് ഞാനൊരു ലാർവയായി.

അനങ്ങാൻപോലും കഴിയാതെ,

വിശപ്പടക്കി കുറച്ച്

ദിനരാത്രങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

ഒരുദിവസം,ചുറ്റുമുള്ള ആവരണം അടർന്നുമാറി.എന്റെ ഭംഗിയേറിയ ചിറകുകൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരുപാട് സന്തോഷായി..

ഇലയുടെ അനക്കം കണ്ടിട്ടാക്കണം,

അപ്പുറത്തുനിന്നൊരു ഓന്ത് തലയിട്ടുനോക്കി.

ഇരയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അത് ചാടിച്ചാടി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ചിറകുകൾ വിടർത്തി പറന്നുയരാമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും,ശ്രമം വിഫലമായി.

ചിറകുകൾ പരസ്പരം

ഒട്ടിച്ചേർന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണാൻ തുടങ്ങിയതും,അവസാനമായി ഒന്നുകൂടെ ശ്രമിച്ചു.

ചിറകുകൾ വിടർന്ന് വായുവിലേക്ക് ഉയർന്നുപൊങ്ങി.

അതിരറ്റ സന്തോഷത്തിൽ ചുറ്റും പാറിനടന്നു..

ഇപ്പോഴെനിക്ക് ലോകം കാണാം..

തോറ്റുപിന്മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഓന്തിന്റെ ഭക്ഷണമായിതീരുമായിരുന്നു.

പരിശ്രമത്തേക്കാൾ മഹത്തരമായതൊന്നും ഈ ലോകത്ത് നിലനിൽക്കുന്നില്ല..

വെല്ലുവിളികളും,

പരീക്ഷണങ്ങളുമുള്ള ജീവിതത്തിൽ വിജയത്തിനൊരുപാട് മഹത്വമുണ്ട്..

തോൽവിയൊക്കെ സാധാരണമാടോ,ജയിച്ചു കാണിക്കാനാ പാട്.!

അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ ജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ,മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിനെപ്പോഴും മങ്ങാത്ത ശോഭയായിരിക്കും..