ഒരുപക്ഷേ, എഴുത്തുകാർ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ.!

 

നിങ്ങളുടെ സന്തോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ദുഃഖങ്ങളെക്കുറിച്ച്, പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച്, നഷ്ടപ്രണയത്തെക്കുറിച്ച്...

ആരെഴുതുമായിരുന്നു.?

നന്മകളും സന്ദേശങ്ങളും നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന്റെ കഥകൾ ലോകത്ത്‌ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നോ.?

വരണ്ടുണങ്ങിയ മനസിൽ ഒരുകുളിർ മഴപോലെ കവിതകളുടെ ഈരടികൾ പെയ്തിറങ്ങുമായിരുന്നോ.?

നിങ്ങളിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന,തന്റെ ജീവിതത്തിലേതെന്ന് തോന്നിപോകുന്ന ആ വരികൾ

എവിടെയെങ്കിലും രചിക്കപെടുമായിരുന്നോ.?

സമൂഹം ഏറ്റുപറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന ഉച്ചനീച്ചത്വങ്ങളെ തുറന്നടിച്ചുപറയാൻ പേനകൾ ചലിക്കുമായിരുന്നോ.?

ഏകാന്തതയിലും കൂട്ടുകാരാവുന്ന എഴുത്തുകൾ ആരുടെയും മനസിൽ മുളപൊട്ടുമായിരുന്നോ.?

ജീവിതം കൈവിട്ടുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ, എഴുത്തുകൾ തുണയാകുമായിരുന്നോ.?

ഇതൊന്നും ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങളാണ്.

എങ്കിലും ചിലതറിയാം..

ലോകത്ത് നന്മയുടെ വെളിച്ചം പടരില്ലായിരുന്നു..

തുറന്നുപറയാനാളില്ലാതെ, അനീതികൾ പലരും കണ്ടില്ലയെന്ന് നടിക്കേണ്ടിവരുമായിരുന്നു..

ഏകാന്തതയ്ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ പുസ്തകങ്ങളില്ലാതെ,ജീവിതം ദുസഹമാകുമായിരുന്നു.

അറിവുകൾ ചിലരിൽ മാത്രമൊതുങ്ങി,അവസാനം അവരിലേക്ക് തന്നെ ഒടുങ്ങുമായിരുന്നു.!

അവരില്ലെങ്കിൽ,കാറ്റും,മഴയും പുഴയും,കടലും,മരങ്ങളും,

പച്ചപ്പും ഭൂമിയിൽ തളരിതമാകുമായിരുന്നില്ല.!

നിലാവുള്ള രാത്രികൾക്ക് ഇത്രയും ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നില്ല.!

സ്വപ്നങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റിമറിക്കുമായിരുന്നില്ല.!

വിഷമതകളിൽ തളർന്നുപോകുന്നവരെ താങ്ങിപിടിക്കാൻ പുസ്തകത്തിന്റെ കൈകളുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.!

മനുഷ്യമനസ്സിൽ ഇത്രയും സ്നേഹം ഉടലെടുക്കുമായിരുന്നില്ല.!

പ്രതീക്ഷകളെന്തെന്നറിയാതെ, സന്തോഷമെന്തെന്നറിയാതെ,

എല്ലാവരും അവരവരിലേക്ക് തന്നെ ഒതുങ്ങിതീരുമായിരുന്നു.!

അങ്ങനെ,അങ്ങനെ...

അവസാനം...

മനുഷ്യന്റെ മനസ് മരുഭൂമി കണക്കെ വറ്റിവരണ്ടുപോയേനെ.!!

എല്ലാ എഴുത്തുകാരേയും പ്രണമിക്കുന്നു.!!

ലോകനന്മകൾ നിങ്ങളാൽ എഴുതപ്പെട്ടതിന്..

സ്നേഹം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പരത്തിയതിന്...

വരികളിലൂടെ,മനസ്സിൽ സ്വപ്നവും പ്രതീക്ഷകളും വളർത്തിയതിന്..

അങ്ങനെ എല്ലാത്തിനും നന്ദി.!!